گوشواره يا حلقه سيمي

خانم‌هايي که اهل گوشواره انداختن هستند، براي کم کردن احتمال عوارض اين کار بايد به چند نکته ايمني توجه کنند؛ از انتخاب پزشک مناسب براي سوراخ کردن گوش تا انتخاب گوشواره‌اي متناسب با چهره‌شان که آنها را از تعويض‌هاي مکرر گوشواره بي‌نياز کند. به برخي از مهم‌ترين نكات نگاهي مي‌اندازيم.

سوراخ کردن گوش بايد توسط پزشک و تحت شرايط استريل باشد؛ وگرنه ممکن است عفونت‌هاي جدي مثل يرقان و ايدز رخ بدهد.

 سوراخ کردن گوش، فقط چند دقيقه وقت پزشک را مي‌گيرد و روش نسبتا بي‌دردي است. گوش با سوزن استريل يا هر وسيله ديگر سوراخ شده، يک گوشواره يا سيم فلزي در آن قرار داده مي‌شود.

 گوشواره يا حلقه سيمي بايد سه تا چهار هفته در گوش بماند تا زخم بهبود يابد. گوشواره زودتر از اين مدت نبايد درآورده شود، مگر اينکه زخم عفوني شده باشد يا دلايل پزشکي ديگري وجود داشته باشد.

 گوشواره الف دال جديد و اصلي نبايد قبل از بهبود کامل زخم مورد استفاده قرار گيرد. در طول اين مدت، دستورات پزشک را بايد کاملا رعايت كنيد تا سوراخ گوش دچار عفونت نشده يا بسته نشود.

 اگر هرگونه جوش روي گوش ديده شود يا در داخل گوش کيستي وجود داشته باشد، چنين گوشي نبايد سوراخ شود. همچنين اگر سابقه شخصي يا خانوادگي کلوييد (گوشت آوردن جاي زخم) موجود باشد، گوش چنين شخصي نبايد سوراخ شود.

 از گوشواره‌هايي که حاوي نيکل باشند بايد اجتناب کنيد، زيرا نيکل فلزي است که بيش از ديگر فلزات موجود در جواهرات ايجاد عکس‌العمل آلرژي پوست مي‌کند. وقتي به نيکل حساس شديد اين حساسيت هميشگي بوده و هر وقت با نيکل در تماس باشيد، پوست‌تان عکس‌العمل نشان خواهد داد.

پاسخ دهید

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *